دگـردوستـي و تصـوّف

از: دکتر عليرضا نوربخش

ترجمه: صفورا نوربخش

      از ديرباز دگردوستي همواره يکي از عناصر محوري تصوّف خراسان بوده که به وسيله شخصيّت‌هايي چون ابراهيم ادهم، شقيق بلخي، بايزيد بسطامي، ابوالحسن خرقاني و ابوسعيد ابوالخير از قرن دوم تا پنجم هجري شکل گرفته است. از زمان اين بزرگان تصوف خراسان تا عصر حاضر دگردوستي بر اين مبنا بوده که صوفيان ـ در واقع همه‌ي انسان‌ها ـ بايد از طريق شرکت در جامعه و کمک و خدمت به ديگران، به حق خدمت کنند. چنين تأکيدي به خدمت با سنّت تصوّف بغداد که به وسيله‌ي جنيد و پيروان او شکل گرفته و گوشه‌گيري و عزلت از دنيا و جامعه را توصيه مي‌کند، تمايز فراوان دارد.

      دگردوستي احساسي در انسان و ديگر حيوانات است که آن‌ها را قادر مي‌سازد تا بدون درنظر گرفتن پاداش يا انتظار به رسميّت شناختن عمل نوع‌دوستانه‌ي خود، به ديگران خدمت کنند. اگر ببينيم نابينايي مي‌خواهد از خيابان عبور کند از روي غريزه به او کمک مي‌کنيم. اگر ببينيم انسان‌هايي در فقر و فلاکت زندگي مي‌کنند متأثّر مي‌شويم و سعي مي‌کنيم با بخشيدن قسمتي از متعلّقات خود درد آن‌ها را تسکين دهيم.

 

ادامه ...

نظرات نويسندگان اين ستون الراماً مورد تاييد خانقاه و صوفيان نعمت‌اللهي نيست

ذکــر

 از: پرويز نوروزيان

     ذکر، در مقام يکي از ارکان تصوف، واژه‌اي برگرفته از زبان عربي بوده و منشاء آن قرآن است. در قرآن کريم اين واژه به همراه مشتقّاتش در موارد فراوان به کار رفته و بسته به چارچوب به کارگيري، معاني متعددي از آن مراد شده است.

    کتاب ديني

     ذکر، به معني کتاب آسماني، که به پيامبر اسلام وحي شده، ضمن عبارت‌هايي همچون: الذّکر حکيم (58/3)، ذکري للعالمين (104/12)، ذکري للمومنين ( 7/2 )، بيست و شش بار در سوره‌هاي متعدد آمده است. در يک آيه "ذکر" دقيقاً با مفهوم کتاب به کار برده مي‌شود (41/41) و در جاي ديگر: (ذاکر من الاولين) به عنوان کتابي از .....

ادامه ...

  • خـداي صـوفـي

    دکتر جواد نوربخش

         از نظر صوفي خدا وجود مطلق است و هرچه موجود است تعينات و مظاهر اوست. صوفيه مي‌گويند: هستي به وجود حق پيداست، هرچه هست نمود بود اوست و بي او همه هيچ‌اند. مولانا مي‌فرمايد:

    ما عدم‌هاييم هستي‌ها نما ......................... او وجود مطلق و هستي ما

         کل شيي هالک الا وجهه ( 88:22)، يعني: هرچه جز اوست فنا پذيرد. بلکه: ليس في‌الوجود الا الله: جز او دياري در ديار هستي نيست.

         صوفيه عالم هستي را جدا از وجود حق نمي‌دانند. علماي ظاهر در تفسير " الله نور السماوات و الارض " (35:24) مي‌گويند: خداوند منور يا روشنائي‌بخش آسمان‌ها و زمين است، صوفيه اظهار مي‌دارند که: خداوند وجود آسمان‌ها و زمين و حقيقت آن‌هاست. دانش و بينشي ...

    ادامه ...




منتشر شد      
انگلیسی -   اسپانیایی -   روسی -   آلمانی -   استرالیا -   سوئدی -   ایتالیایی -   فرانسوی -   بلغارستانی -   اکراینی -   نیوزیلندی -   هلندی -   لهستانی -   کانادا -   بوستون آمریکا -   چک
ویکی پدیا سلسله نعمت اللهی -   ویکی پدیا جواد نوربخش
کلیه حقوق و مطالب این سایت متعلق به سلسله نعمت اللهی می باشد. استفاده و نشر مطالب آن با ذکر منبع آزاد می باشد